согласи (гл.) - на (предл.)

Слушнав дека во Руан, кој се наоѓа на стотина километри од Париз, француските училишни власти се согласиле на македонските деца, во едно училиште, два часа неделно да им се држат часови по националните предмети.
„Патувања“ од Никола Кирков (1982)
КОСТАДИН: (Силно возбуден). Ах, Симке!... Не се согласи на бегање!... Не, не си ти крива... Требаше на сила!...
„Печалбари“ од Антон Панов (1936)
ЗАФИР: (Му помага на Костадина).
„Печалбари“ од Антон Панов (1936)
Симка е сама, везе. До неа, нејзиниот петгодишен син Коле си игра.
„Печалбари“ од Антон Панов (1936)